Klinkier to nazwa ogólna tworzyw ceramicznych o czerpie spieczonym, lecz powierzchnia nie jest zeszkliwiona. Klinkier otrzymuje się przez wypalanie glin wapienno-żelazistych, wapienno-magnezjowych lub żelazistych w temp. około 1300 stopni Celsjusza. Właściwości klinkieru zależą od w większości od tlenku wapniowego w glinie. Klinkier zależy się na f1 i f2 – przynależność zależy od użytych materiałów, który wpływa na wielkość naturalnych izotopów promieniotwórczych w klinkierze. Od tego też zależy przeznaczenia klinkieru, czy do celów budowlanych czy drogowych.